Baba şaplağı!
Geçen akÅŸam haberlerde, Şırnak’ta mı, DoÄŸubayazıt’ta mı bilmiyorum, Apo’nun Türkiye’ye tesliminin sene-i devriyesi münasebetiyle yurdumuzun bazı yörelerinde (Yavru vatan ve yurtdışı temsilciliklerimizde deÄŸil çok şükür!) düzenlenen protesto gösterilerinden bir kare çarpıyor gözüme.
Western filmlerinin vahÅŸi batı kasabalarını hatırlatan “Mecburiyet caddesi”nin bir tarafını kuÅŸatan emniyet güçlerine, öteki taraftan taÅŸ ve havai fiÅŸek atılmakta. Protestocuların büyük çoÄŸunluÄŸu çocuk. Hani ÅŸu, “Polise taÅŸ attı da hayatı karardı; 10 çocuk için 30 yıl hapis isteniyor”, “Bunlar daha sabî, serbest bırakılsınlar!” diye bazı bir kısım basın ve köşe yazarlarımızın arka çıktığı çocuklar. Neyse… Çocuklar polise taÅŸ atıyor, panzer su sıkıyor, polisler ara sıra kızıp hücuma geçip biber gazı bombası atıyorlar; göstericiler ara sokaklara kaçışıyor, haberciler sırtlarında on kiloluk cihazlarla kamerayı hoplata hoplata taÅŸ yaÄŸmuru, gaz serpintisi altında haber kovalarkeen…
A, o da ne?
Ezber bozan bir sahne sayın seyirciler! Bir baba, evden ve kendisinden habersiz, bacak kadar boyuyla sokaklarda taşlı eylem yapmaya kalkışan çocuklarını tekme-tokat döverek eve doğru götürüyor.
MübalaÄŸa deÄŸil, birinin poposuna incitmeyecek cinsinden yalancı bir baba tekmesi, ötekinin ensesine bir ÅŸaplak! Derken bir baÅŸka görüntüye geçiyor kameramız; bu defa baba vaziyetindeki yetiÅŸkin adam, arkadaşı veya yakın akrabası olduÄŸunu tahmin ettiÄŸimiz bir akranıyla görülüyor; aralarında bir çocuk. Çocuk aÄŸlıyor; belli ki az önce babasından okkalı birkaç tokat yemiÅŸ. Kameraya doÄŸru yaklaşınca, “Vallahi polise taÅŸ atmıyordum; oradan geçiyordum” mealinde bir ÅŸeyler söyleyerek durumu kurtarmaya çalıştığını fark edebiliyoruz.
“Ha şöyle yahu” diyorum içimden, “Ha şöyle; ana-baba ne zaman lazım evladına, iÅŸte böyle günde sahip çıksın, çeksin kolundan tutup eve götürsün diye…”
Ne var ki vicdanımda tâze kuma gibi tedirgin ve bedbin duran entelektüel tarafım, “Nee” diyor, “ÇocuÄŸa dayak atmayı olumluyor musun sen?”
“Hee, olumluyorum kardaÅŸ, n’olmuÅŸ ki?” diye sertçe tersliyorum onu. “Cezai ehliyeti olmayan bebelerin taÅŸlı-sapanlı politik gösteride ne iÅŸi var; evlerinde oturup derslerine baksın keratalar. Polisin canı acıyınca birkaçını tutup hâkimin karşısına çıkarıyor, ondan sonra aÅŸağı tükürsen sakal, yukarı tükürsen bıyık. Daha aritmetik bilmeden memleket kurtarmaya kalkıyor bacaksızlar; üstelik kendilerini yönlendiren militan abilerinin kışkırtmasıyla. Sen baba olsan, evlâdına polise taÅŸ attırır mısın ahbab?” diye çıkışıyorum vicdanımın entel kanadına.
“Sana çok acı ÅŸeyler söylerdim ama ÅŸimdi kızgınsın, yarın konuÅŸuruz” diyor sadece, “Yarını-filan yok bu iÅŸin” diyorum. “Çocukların hakkını savunan onca aktivist, sadece taÅŸ atan çocuklar yakalanınca harekete geçiyor; o çocukların eylemde kullanılmalarına bozuk atanını görmedik pek; sen de onlardan mısın nesin?” diyorum. “Öyleyse babalarından dayak yiyen çocuk görüntülerini beÄŸendin?” diyor. “Evet efendim, beÄŸendim, var mı diyeceÄŸin?” diye dayılanıyorum. “Öyle dayak vardır ki oku raydan çıkarır; öylesi de vardır, kırk ciltlik kitap gibidir” diye kükreyerek devam ediyorum, “Ãœstelik cennetten çıkma olduÄŸu hakkında saÄŸlam rivayetler de var biliyorsun…”
“Sen bayağı sinirlisin” diyor vicdanım, “aÄŸzından çıkanı kulağın duymuyor; ok raydan çıkmaz, ok yaydan çıkar!”
“Öyle olsun” diyorum, “Okuyucu taifesinden çektiÄŸim yetmiyormuÅŸ gibi bir de sen çıktın başıma; ha ray ha yay, ne fark eder?”
Karışılıklı gülüşüyoruz. Ben çocukların ebeveyninden daha müşfik muamele görmesi noktasında tâviz veriyorum biraz, vicdânım da, “Haklısın, biz bu çocuklara bugüne kadar ana-babasız nazarıyla baktık; rüşdünü ispatlayan kimi protesto ederse etsin fakat, çocukken biraz aile ilgisi görseler iyi olur” noktasına doÄŸru geriliyor. Anlaşıyoruz.
İlgili olabilecek yazılar:
- Bu ‘baba’lara ne baba deÄŸiyor yahu? Takılmışız “majör olgular”ın peÅŸine, dünyadan haberimiz yok: Radikal’in Kültür/Sanat sayfasındaki...
- “Ali Baba!” Erzincan ÅŸaşırtıcı bir türkü yatağıdır; batısından Tozanlı deresi etrafında yoÄŸurulmuÅŸ...
- Bir baba hi… Partimizin verdiÄŸi yılbaşı resepsiyonuna hoÅŸ geldiniz sayın basın mensupları, bütün...
Ahmet Turan Alkan - 17 Åžubat 2010
Kaynak: http://www.zaman.com.tr/yazar.do?yazino=952443
Bu yazıyı yazdır
Eğer yazıyı beğendiyseniz ya da ekleyecekleriniz varsa, lütfen yorumunuzu yazın veya RSS aboneliği ile yeni yazılardan anında haberdar olun.
