“Hayır, kesinlikle hayır!”
Ülkücüleri neden solcular yazıyor? Solcular konu sıkıntısı çektikleri için mi, yoksa ülkücüleri araştırmaya değer buldukları için mi, veya solun yazdıklarını ülkücüler aldığı için ticari bir kaygıdan dolayı mı?
“Ãœlkücüleri hep solcular yazıyorâ€? hükmü benim için geçersizdir çünkü Ãœlkücüler, siyasi, toplumsal ve beÅŸeri boyutlarıyla lâyık olduÄŸu kalite yoÄŸunluÄŸunda yazılmadı ve galiba hiç yazılmayacak. Sol tandanslı bir kaç yazarın meseleye eÄŸilmesi aslında bir mânâ ifade etmez çünkü bu literatür de yeterlilik göstermiyor. Sol, saÄŸdan daha entelektüeldir ve okumaya yazmaya daha yatkındır, bu ayrı bir vakıa. Ticari kaygı meselesini de önemsemiyorum, daha mühim bir vakıa var ortada: Meseleye akademik çerçevede bakmak ve araÅŸtırmak isteyen her okuyucu, bu birkaç kitabı görmeden geçemez ve akademik çerçeveli yazılar bu birkaç kitabın hükümleri etrafında sıkışır kalır. Asıl mahzur burada bence.
Türk milliyetçilerini entelektüel ve ideolojik donanım olarak yeterli görüyor musunuz?
Hayır, kesinlikle hayır!
Milliyetçilerde aşağılık duygusu mu var? Kendilerini niye solun yazdığı kitaplardan öğrenmek istiyorlar, o kitaplara daha çok itibar ediyorlar?
“AÅŸağılık duygusuâ€? gereÄŸinden fazla sivri bir ifade ve tahlil masasına yatırıldığında derûnunda pek çok baÄŸlı hadisenin izah edilmesi gerekir. Türk solu, sınıf itibariyle burjuvazi menÅŸelidir ve daha doÄŸuÅŸ yıllarından itibaren merkez medyanın içine doÄŸmuÅŸ, merkez medya ile kundaklanmış bir fikir oluÅŸumudur. Solda eli kalem tutan pek çok isim,. sırf ailevi ve toplumsal iliÅŸkilerinin getirdiÄŸi avantajla medyada sütun ve sayfa edinmiÅŸler, daha önemlisi teÅŸvik ve himaye görmüşlerdir; burada onların kötü yazar veya fikir adamı olduklarını ileri sürmüyorum, bu edepsizlik olur ama bilenler bilir, solda pekçok köşe taşı isim, basın hayatına saÄŸ cenahtan baÅŸlamış olsalardı bugün esamileri okunmazdı. Yani pek çok sıradan isim de şöhret sahibi olmuÅŸtur bu sayede. Milliyetçiler medya evrenine hariçten gazel okuyarak ve ancak kenarından iÅŸtirak edebildiler ve dikkatinizi çekmek isterim ki milliyetçilerin bağış paraları veya öğrenci harçlığı ile çıkarabildikleri hiç bir dergi ve gazete “merkez medyaâ€? içinde tutunamadı; savrulup gittiler çünkü yukarda bahsettiÄŸim destek onlar için asla olmadı. Dolayısıyla aÅŸağılık duygusu kavramı, olup biteni izah etmez; bu bir mânâda taÅŸra liselerinden yarım yamalak yetiÅŸmiÅŸ kavruk gençlerin kolej mezunlarıyla rekabetini andırır.
Milliyetçileri besleyen ideolojik kaynaklar nelerdir? Bu kaynaklardan yeterince besleniyorlar mı? Açıklarını nasıl kapatıyorlar? Popüler kültür unsurlarıyla mı gideriyorlar yani şehit cenazelerine katılım, bozkurt işareti maçlarda ideolojik ifadeler gibi?
Mesele de burada zaten; milliyetçileri besleyen ideolojik kaynakların ne idüğü hakkında ciddiye alınır bir ortak kabul yoktur ve bu ihtiyacı herkes kendi içtihat ve ufkunca halle çalışır. Henüz milliyetçilik kavramının bile doğru dürüst tarifi yapılamamıştır milliyetçiler tarafından. Mesela milliyetçilik fikri hakkında eleştirici ve yargılayıcı bir literatür bulmak zordur bu cenahta. Milliyetçi olmak temel veri kabul edilmiştir. Milliyetçiliğin siyasi planda temsili ise, Türkiye’de milliyetçilik fikrinin sağlıklı gelişmesi açısından faydadan çok zarar getirmiş görünüyor; bir fikir hareketi siyasi iktidara kilitlenmişse orada fikri meseleler fazlaca itibar görmez, fikri aksiyondan ziyade siyasi aksiyona bakılır. Siyasi aksiyon ağırlık kazanınca işin fikri tarafını sloganla, basit ideolojik amentülerinde gidermek kaçınılmaz oluyor. Olup biten de budur zaten.
Diğer sol ve islamcı hareketlerdeki entelektüel ve bilgi donanımı nasıl buluyorsunuz? Onlar ülkücülere göre daha çok mu okuyor?
Yeterli olmamakla birlikte evet; ülkücülerden daha fazla okuyorlar çünkü onların ülkücülüğe göre daha mazbut ve sağlam bir okuma programı var. Zaten bu işareti, çıkarılan dergilerden izlemek de mümkün.
Türk Haber- 2002
