Arife
Tatiller nedense hep bir nevi suçluluk duygusu içinde geçer; ertesi günü mesai, iş-güç, meşakkat. Hele memurlar için daha belirgindir bu hüküm. Meşhur vecizedir, derler ki, memur takımı bütün hafta boyunca hafta sonu tatilinin yorgunluğunu atmak için dinlenir! Bu satırların yazarı da hayli zaman memuriyetle iştigal etmiş olduğu için, bu vecizeye yekten “iftirâ, bühtân!” diyemiyorum.
Bayramin obur cehresi
Her bayramin iki cehresi var; ikincisi huzun. Cocuklar bayramin ilk cehresini tanirlar; evin gundelik ahengine cekilen siradisilik biraz da aile buyuklerinin feragat ve gayretinin eseridir. Her zamandan daha itinali utulenen gundelik pantolon, arife eyyaminda tamir ettirilip boyanan pabuc, belki isporta tezgahindan “en son ikraminiz bu mu?” pazarligiyla satin alinmis bir kazak, bir cift yeni corap, [...]
